Get Adobe Flash player

Αρχείο μηνός Μαΐου 2011

Ο ποιητής Ι
Προσπαθεί να φαίνεται ήρεμος. Να μοιάζει με τους άλλους. Κι είναι στιγμές που το κατορθώνει.
Όμως τις νύχτες δεν μπορεί να κοιμηθεί. Οι μεγάλες φτερούγες του δε χωράνε μέσα στον ύπνο.

Καθ’ ημέραν βίος
Οι άνθρωποι βιάζονται: έγνοιες, βιοτικές συνθήκες, όνειρα, συμβιβασμοί -
πού καιρός να γνωρίσουν τη ζωή τους.

Αυτοπροσωπογραφία
Τόσο φοβισμένος, που όταν μου έπαιρναν κάτι τους ευγνωμονούσα που μου άφηναν τουλάχιστον την ανάμνησή του.

Ευλογία
Καλότυχοι εκείνοι που δε γνώρισαν τον εαυτό τους
ανδρείοι εκείνοι που αποσιώπησαν την αθωότητά τους
μα ευλογημένοι αυτοί που τα δώσανε όλα κι ύστερα κοίταξαν έν’ άστρο
σαν τη μόνη ανταπόδοση.

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ “ΒΙΟΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ” Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ

Άκουσα πως τίποτα δε θέλετε να μάθετε.
Απ” αυτό βγάζω το συμπέρασμα πως είσαστε εκατομμυριούχοι.
Το μέλλον σας είναι σιγουρεμένο – το βλέπετε
μπροστά σας σ” άπλετο φως. Φρόντισαν
οι γονείς σας για να μη σκοντάψουνε τα πόδια σας
σε πέτρα. Γι” αυτό τίποτα δε χρειάζεται
να μάθεις. Έτσι όπως είσαι
εσύ μπορείς να μείνεις.
Κι έτσι κι υπάρχουνε ακόμα δυσκολίες, μιας κι οι καιροί
όπως έχω ακούσει είναι ανασφαλείς,
τους ηγέτες σου έχεις, που σου λένε ακριβώς
τι έχεις να κάνεις για να πας καλά.
Έχουνε μαθητέψει πλάι σε κείνους

που ξέρουν τις αλήθειες που ισχύουνε
για όλους τους καιρούς
μα και τις συνταγές που πάντα βοηθάνε.
Μιας και για σένα γίνονται τόσο πολλά
δε χρειάζεται ούτε δαχτυλάκι να κουνήσεις.
Βέβαια, αν τα πράματα ήταν διαφορετικά
Η μάθηση θα “τανε υποχρέωσή σου.

H καθημερινή ζωή στο ιταλικό τσίρκο «Ρομα»

08.05.2003

Η αθέατη πλευρά μιας άλλης κοινωνίας ακροβατών, ζογκλέρ, κλόουν, θηριοδαμαστών, παράξενα ζώα, συνυπάρχουν με τις οικογένειες τεχνικών και άλλου προσωπικού που μετακινούνται από πόλη σε πόλη.
Τσίρκο στην πόλη, η είδηση μεταδόθηκε από στόμα σε στόμα αλλά και από τις μεγάλες αφίσες και αυτοκίνητο με μεγάφωνα που διασχίζει την πόλη. Οι περισσότεροι θέλουν να εξασφαλίσουν μια θέση να δουν το θέαμα. Πάντα γοητευτικός, αστραφτερός, παράξενος, μοναδικός αυτός ο κόσμος με μουσικές, κλόουν, ζογκλέρ, ακροβάτες που σου κόβουν την ανάσα, με εντυπωσιακές στολές, με θηριοδαμαστές και ζώα παράξενα. Συναντήσαμε την Ιταλίδα ακροβάτρια Κάρμεν Βασάλοου του τσίρκου “Roma” που σε ωραία ελληνικά μίλησε για την ζωή της μέσα στο τσίρκο που είναι τελικά οικογενειακή παράδοση.

Συνέχεια

Μια φορά κι έναν καιρό, οι ηθοποιοί φτιάξανε θιάσους, που τους είπανε «μπουλούκια».. Με τόπο συνάντησης τους την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και μετά από συζητήσεις για την επιλογή του έργου και των συμμετοχών, οι οικογενειακές συνήθως αυτές θεατρικές επιχειρήσεις, ξεκινούσαν την εξόρμηση τους στην επαρχεία, με έργα όπως η «Γκόλφο», «Ο Αγαπητικός της Βοσκόπουλας», «H ωραία του Πέραν», «Eσμέ η Τουρκοπούλα», «O κουρσάρος», «Tιμή και χρήμα», «H Κασσιανή», (ήσαν μερικά τα έργα που περιλάμβαναν στο ρεπερτόριο τους).

Συνέχεια

Παραθέτω μια βιβλιογραφία για τα μπουλούκια αλλά και άλλα θέματα που έχουν κάποια στενή σχέση με αυτά.Δεν είμαι ειδικός στο θέμα ,απλά προτείνω αυτά που έχω διαβάσει.

*Όλη η Ελλάδα είναι ένα πατάρι του Λουκά Χρελιά

*Όσα δεν πήρε ο άνεμος της Καλής Καλό

*Τα μπουλούκια,το θέατρο κι εγώ της Σπεράντζας Βρανά

Συνέχεια

The Masks of Commedia Dell’Arte

Οι Μάσκες της Commedia Dell’Arte

Η μάσκα,θεωρείται απόγονος των αρχαίων κωμικών και σατυρικών προσωπείων που φορούσαν

οι ηθοποιοί όταν έπαιζαν κωμωδίες και σατυρικά δράματα. Ήταν πήλινες και όμοιες μεταξύ τους.

Στην συνέχεια οι Ρωμαίοι έφτιαξαν μάσκες που διέφεραν η μια από την άλλη και παρίσταναν διάφο-

ρους τύπους της κωμωδίας. Πολλούς αιώνες αργότερα, στην Βόρεια Ιταλία, αναπτύχθηκε το θεατρικό

είδος της Κομέντια ντελ άρτε,της οποίας οι ηθοποιοί φορούσαν κατα κανόνα μάσκες.Ετσι και το

κοινό αναγνώριζε ευκολότερα τους ήρωες,αλλά και οι ηθοποιοί έπαιζαν και εκφράζονταν πιό

απελευθερωμένοι.

Συνέχεια